Archiwa tagu: miejsce

Jak przygotować dom do zamontowania kominka cz. 3 dolot, podłoże

DOLOT POWIETRZA, czyli dostarczenie niezbędnej iloci powietrza do spalania.

 

DOLOT POWIETRZA_1

 

Niezależnie czy w naszym domu przewidujemy wentylację grawitacyjną czy mechaniczną warto wybrać wkład kominkowy, który jest całkowicie szczelny (posiada zamknięta komorę spalania). Oznacza to, że w procesie spalania korzysta tylko i wyłącznie z powietrza dostarczonego bezpośrednio z zewnątrz.

UWAGA: Trzeba wspomnieć, że nie każdy kominek posiadający dolot powietrza posiada zamkniętą komorę spalania. Niektóre wkłady kominkowe oprócz powietrza z zewnątrz do spalania korzystają z powietrza z pomieszczenia. Jest ono wykorzystywane do nawiewu powietrza chroniącego szybę przed brudzeniem się (tzw. system czystej szyby) – taki wkład NIE NADAJE SIĘ DO REKUPERACJI.

 

Aby kominek prawidłowo funkcjonował należy dostarczyć do niego odpowiednią ilość powietrza do spalania. Jest ona uzależniona od wielkości wkładu kominowego, jego jakości oraz  technologii, w której został wykonany. Standardowymi wymiarami dolotów o przekroju okrągłym są 100mm, 125mm oraz 150mm. Przy wykonywaniu dolotu powietrza należy przyjąć, że im większa średnica tym lepiej. Konsekwencją dostarczenia niewystarczającej ilości powietrza mogą być problemy przy rozpalaniu, częstsze występowanie zadymienia w palenisku przy słabszym ciągu kominowym.

 

Doprowadzenia powietrza najlepiej wykonać przed wylewkami. Wiąże się to jednak z podjęciem decyzji o usytuowania kominka.

Przykład prawidłowo wykonanego dolotu powietrza do kominka w fundamencie:

dolot

Tak wykonany dolot zapewni brak problemów przy rozkładaniu instalacji w domu.

 

Najczęściej dolot powietrza wykonywany jest w wylewce docelowej. Montaż poszczególnych elementów tj. styropian – izolacja – rurki ogrzewania podłogowego – docelowa wylewka sprawiają, że nie mamy już miejsca na doprowadzenie powietrza. Rozwiązaniem w takich przypadkach jest montowanie kanałów płaskich o wymiarach płaski, tj. 15×5 cm lub też 12×6 cm. Istotne jest, że powietrze w kanale prostokątnym nie wykorzystuje całej jego powierzchni. Rzeczywista ilość powietrza dostarczonego do wkładu kominkowego jest mniejsza aniżeli powierzchnia kanału, ponieważ przepływ następuje w sposób owalny (nie przepływa przez rogi). Kanały o takim przekroju zapewnią optymalną ilość powietrza przy wkładzie z dolotem ok. 100mm, maksymalnie 125 mm, natomiast przy wkładach o większych średnicach dolotowych należy szukać innych rozwiązań o przekroju zbliżonym do 150mm, alternatywą może być kanał płaski 20x9cm. Jeżeli chodzi o przekrój okrągły kanałów najczęściej stosowane są przewody okrągłe z PCV, które świetnie znoszą ciężar nacisku wylewki i zapewniają swobodny przepływ powietrza przez cały obwód.

Kolejną istotną kwestią podczas przygotowania dolotu powietrza jest jego zakończenie pod samym kominkiem. Nie należy odsuwać się zbyt w głąb pomieszczenia. Zbytnie oddalenie wylotu wymusi na nas wysunięcie bryły kominka, tym samym wpłynie na zabudowę. Zalecamy, aby krawędź dolotu znajdująca się bliżej ściany za kominkiem znajdowała się ok. 5 cm od płaszczyzny ściany. Jeżeli chodzi o jego przesunięcie – wykonanie w symetrii zakładanej bryły kominka. Będzie to uniwersalne rozwiązanie niezależnie od rodzaju wybranego wkładu kominkowego.

Kratka zewnętrzna, czyli początkowy element doprowadzenia powietrza do kominka musi być odporny na działanie warunków atmosferycznych – najlepiej aby była wykonana z inoxu lub plastiku. Powinna także stanowić zabezpieczenie przed gryzoniami, owadami, żeby nie mogły dostać się do przewodu.

Samo zakończenie przewodu najczęściej wykonywane jest na elewacji, zalecamy ustawienie kratki na wysokości ok. 40-50 cm od poziomu gruntu, tak aby w przypadku obfitych opadów śniegu nie było potrzeby odśnieżania dolotu powietrza.

DOLOT2

Chcąc uniknąć zbyt nadmiernego schładzania się przewodu doprowadzającego powietrze z zewnątrz zalecamy wykonanie załamania w początkowej fazie biegu kanału. Można wykonać „Z” na etapie wylewki (zdjęcie powyżej) lub w pionie poprzez przejście kanału z poziomu wylewki prostopadle (kształ „L”) na kratkę umiejscowioną na elewacji . Taki przebieg kanału zapewni wykonanie naturalnego hamulca zapobiegającego wpływaniu nadmiernej ilości zimnego powietrza do kanału, gdy kominek jest nie używany.

 

Załamanie_1

Kominek dostawiony do ściany zewnętrznej pozwala na wykonanie dolotu powietrza po najkrótszej drodze, czyli przekucie się bezpośrednio przez ścianę. W tego typu przypadkach zalecamy dodatkowo pokryć materiałem izolującym przewód doprowadzający  powietrze z zewnątrz w celu uniknięcia zbyt nadmiernego wychładzania się wnętrza obudowy kominkowej.

 

WZMOCNIENIE PODŁOŻA

 

Średnia waga wkładów waha się pomiędzy 100 – 300 kg. Wkłady kominkowe wyposażone są w nóżki albo stalowe stojaki. Ciężar wkładu rozkładany jest na cztery punkty, co wymusza na nas wzmocnienie podłoża.

PODŁOŻE_1

Miejsce pod kominek powinno być wyłączone z przebiegu instalacji ogrzewania podłogowego. Oprócz tego w miejscu kominka układamy minimalną ilość styropianu 2-3 cm (lub styroduru 5 cm) w celu zapewnienia ciągłości izolacji, tak aby nie powstały mostki termiczne. Różnice w wysokości wypełniamy wylewką do poziomu w pozostałej części pomieszczenia. Możemy również wykonać wylewkę bez styropianu na całym przekroju. Na obrazku uproszczony schemat przygotowania podłoża pod kominek.

Jak przygotować dom do zamontowania kominka? cz. 2 Trójnik, rewizja, odskraplacz

Jednym z etapów konstruowania oferty dla naszych klientów jest wizyta w miejscu montażu (najczęściej jest to budowa). Niestety, konfrontując projekt ze stanem rzeczywistym spotykamy się z podstawowymi błędami mającymi wpływ na prawidłowy montaż wkładu kominkowego.

 

UMIEJSCOWIENIE TRÓJNIKA, REWIZJI, ODSKRAPLACZA

 

Poniższa grafika przedstawia najczęściej popełniane BŁĘDY

trojnik2

 

opis

 

Tak wygląda PRAWIDŁOWO PRZYGOTOWANE miejsce pod kominek:

 

trojnik3

trojnikpopr

 

 

UWAGA: W przypadku domów drewnianych lub budynku o stropie drewnianym wpięcie powinno być umiejscowienie minimum 50 cm od docelowego sufitu (górna krawędź trójnika).

Jak przygotować dom do zamontowania kominka? cz. 1 Komin

Budowę domu rozpoczynamy od fundamentów, a kominka od komina. To on stanowi podstawę naszego kominka i w dużej mierze wpływa na jego usytuowanie, a także na jego moc. Budując nowy dom najczęściej projektujemy go od podstaw lub wykorzystujemy gotowe rozwiązania, w których komin jest już wrysowany w projekt. Korzystając z usług profesjonalistów przyjmujemy, że nasz projekt uwzględnia wszystkie zmiennie i zostanie w pełni odzwierciedlony w efekcie końcowym. Niestety, często nieprecyzyjne rozrysowanie czy niedokładność wykonawców pociąga za sobą nieprawidłowe wykonanie komina, a co za tym idzie konieczność późniejszych poprawek.

Poniżej przedstawiamy prawidłowo wykonany komin wraz z jego najkorzystniejszymi rozmieszczeniami, które pozwolą uniknąć podstawowych błędów.


KOMIN ZA ŚCIANĄ


 

Komin za ścianą

Komin najlepiej umiejscowić za ścianą, na której docelowo ma znaleźć się kominek – w innym pomieszczeniu lub na zewnątrz budynku. Pozwoli to zachować całkowitą dowolność w projektowaniu bryły kominka nie tracąc przy tym powierzchni salonu.


KOMIN W ŚCIANIE


 

OPCJA_KOMIN

Jeżeli ze względów technicznych, konstrukcyjnych czy też wizualnych nie jest możliwe wykonanie komina za ścianą, warto spróbować go wkomponować w ścianę. Pozwoli to na zrównanie komina na lico ściany lub w przypadku równania go od strony zewnętrznej w salonie powstanie nam niewielki uskok rzędu 10-15 cm.


KOMIN W POMIESZCZENIU


 

OPCJA_KOMIN_1

Najczęściej spotykaną formą jest jednak stawianie pionu komina w całości w pomieszczeniu. Odpowiednia aranżacja kominka pozwala na „zgubienie” powstałej dodatkowej bryły w salonie. Przy takim rozwiązaniu bardzo istotne jest odpowiednie umiejscowienie podstawowych kształtek w kominie (trójnik, otwór rewizyjny, odskraplacz).


KOMIN WOLNOSTOJĄCY


 

W przypadku braku komina lub niedopuszczenia do użytkowania istniejącego pionu przez kominiarza możemy wykonać komin z elementów z blachy nierdzewnej wraz ze sprasowaną izolacją w postaci wełny mineralnej o grubości 25mm o gęstości 100 kg/m3. Wewnętrzny płaszcz komina najczęściej wykonany jest ze stali kwasoodpornej AISI 316L (DIN 1.4404), natomiast zewnętrzny ze stali nierdzewnej AISI 304 (DIN 1.4301). Dzięki szerokiej gamie gotowych kształtek jak i możliwości wykonywania elementów nietypowych możemy zamontować komin praktycznie wszędzie. Po zastosowaniu gotowego stelażu mocującego możemy rozpocząć komin od pewnej wysokości na ścianie zewnętrznej budynku co pozwoli na zmniejszenie kosztów w porównaniu do tradycyjnego komina.

Coraz częściej w przypadku pieców wolnostojących możemy zauważyć komin bezpośrednio wyprowadzony z czopucha urządzenia, który idzie pionowo do góry aż do zakończenia ponad dachem.

Takie usytuowanie komina wiąże się z zastosowaniem możliwie jak najlżejszych elementów kominowych, dodatkowo przymocowanych za pomocą specjalnych obejm do ścian, tak aby ciężar pionu nie spoczywał tylko i wyłącznie na urządzeniu. Kolejną sprawą niezwykle istotną jest fakt, że przy takim rozwiązaniu wyczystką powstałego komina jest urządzenie grzewcze, co może wpływać na jego krótszą żywotność oraz większe prawdopodobieństwo rdzewienia. Przy wykonaniu łączeń elementów kominowych należy pamiętać o wykonaniu odwrócenia elementów, by zapewnić ściek skroplin do wewnątrz urządzenia, a nie na jego korpus.

Budowa domu, a wraz z nim pionu kominowego od postaw to jedno. W sytuacjach kiedy chcemy wykorzystać już istniejący komin (nieużywany pion kominowy) musimy zadbać o jego drożność. W tym wypadku musimy skorzystać z usług kominiarskich. Wizyta wykwalifikowanego fachowca powinna zakończyć się wydaniem ekspertyzy (opinii) z wytycznymi, które należy spełnić dobierając prawidłowy wkład kominkowy.